45ج) وَ هُوَ الَّذِي فِي السَّمٰاءِ إِلٰهٌ وَ فِي الْأَرْضِ إِلٰهٌ وَ هُوَ الْحَكِيمُ الْعَلِيمُ (زخرف: 84)

او كسى است كه در آسمان معبود است و در زمين معبود و او حكيم و عليم است.

د) وَ لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسٰانَ وَ نَعْلَمُ مٰا تُوَسْوِسُ بِهِ نَفْسُهُ وَ نَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِيدِ (ق: 16)

ما انسان را آفريديم و وسوسه‌هاى نفس او را مى‌دانيم و ما به او از رگ قلبش نزديك‌تريم!

امام صادق(ع) مى‌فرمايد: «خداوند از زمان و مكان برتر و از حركت و سكون بالاتر است، بلكه آفريدگارِ زمان و مكان و سكون و حركت مى‌باشد». ¹

8. رؤيت خدا با چشم سر

وهابيت مدعى رؤيت خداوند با چشم سر است. اكنون بايد پرسيد كه وهابى‌ها اين ديدگاه ابن‌تيميه و ابن‌قيم را كه ميگويند خداوند با چشم سر ديده مى‌شود و همان‌طورى كه قرص ماه و خورشيد را ميبينيد خدا را نيز خواهيد ديد و در ديدار خداوند هيچ فشار و ناراحتى بر شما وارد نخواهد شد، چگونه توجيه مى‌كنند؟ ²