35 خداوند و آلودهشدن به شرك است؛ آرى او برتر از همه ممكنات و صفات آنهاست و چيزى همانند او نيست.
متأسفانه اين اصل اساسى اسلام در عقايد وهابيت تحريف گرديده و در آثار رهبران اين فرقه، به صورت بيان احوال شخصيه خداوند بيان شده است كه در موارد ذيل برخى از اين دست انحرافات منعكس مىگردد:
1. وهابىها و محدوديت خداوند
اساسيترين نقدى كه بر وهابيان وارد ميباشد، در مسئله توحيد است. زيرا خداوند تبارك و تعالى در قرآن كريم به صراحت ميفرمايد: فَأَيْنَمٰا تُوَلُّوا فَثَمَّ وَجْهُ اللّٰهِ ؛ «به هر سو رو كنيد پس خدا آنجاست». (بقره: 115) و نيز فرموده است: وَ هُوَ مَعَكُمْ أَيْنَ مٰا كُنْتُمْ ؛ «و هر جا باشيد او با شماست». (حديد: 4)، ولى آنان با صريح اين آيات مخالفت نموده، براى خداوند فوقيّت قائل شدند!
آنان مىپندارند كه خداوند در جهت فوق و بالا قرار دارد و آن را يك امر ضرورى و فطرى مىدانند. ابنتيميه چگونگى اين فوقيت را اينگونه بيان مىكند:
هوا فوق زمين است، ابر فوق هواست و آسمانها فوق ابرها و زمين است و عرش فوق آسمانهاست و خداوند در فوق همه اينها قرار دارد. 1