30
فصل اول: توحيد از ديدگاه وهابيت
از مهمترين موضوعات اساسى اسلام، بحث توحيد و يگانگى ذات پاك خداوند است. توحيد نه تنها يكى از اصول دين است، بلكه روح و زيربناى تمام عقايد اسلامى است و با صراحت مىتوان گفت كه اصول و فروع اسلام در توحيد شكل مىگيرد. به همين دليل قرآن مجيد هرگونه انحراف از توحيد الهى و گرايش به شرك را گناهى نابخشودنى مىشمرد:
إِنَّ اللّٰهَ لاٰ يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَ يَغْفِرُ مٰا دُونَ ذٰلِكَ لِمَنْ يَشٰاءُ وَ مَنْ يُشْرِكْ بِاللّٰهِ فَقَدِ افْتَرىٰ إِثْماً عَظِيماً (نساء: 48)
خداوند (هرگز) شرك را نمىبخشد و پايينتر از آن را براى هر كس بخواهد (و شايسته بداند) مىبخشد و آن كس كه براى خدا، همتايى قرار دهد، گناه بزرگى مرتكب شده است.
و در جاى ديگر هم مىفرمايد: