125 دين خداست و نمىتواند از اهل بهشت باشد.
اين عقيده وهابىها درباره قاتلين ساير صحابه رسول خدا(ص) نيز ثابت مىباشد؛ زيرا به دلايل متقن تاريخى، يزيد بن معاويه در واقعه «حره» در شهر مدينه منوره به مدت سه روز به سپاهش دستور كشتن صحابه پيامبر(ص) و فرزندان آنها و هتك حرمت به ناموس آنان را صادر كرد كه از سياهترين وقايع تاريخ اسلام به شمار مىآيد. ولى در عين حال وهابىها به طور مبالغهآميزى از يزيد بن معاويه به شيوههاى مختلف دفاع مىكنند.
ابن تيميه، او را امامى مىداند كه عزت و سرافرازى اسلام، توسط او ادامه يافت. 1 همچنين برخى ديگر از آنان مىگويند كه يزيد از كبار صالحين و ائمه هدى بوده است. 2 عجيبتر اينكه وهابىها كتابى در توصيف و مدح يزيد تأليف نمودهاند كه در مدارس به عنوان كتاب درسى تدريس مىشود.
آيا علت اين دفاع و ثناگويى نسبت به يزيد بن معاويه كه بعضى از بزرگان اهل سنت، در لعن او هيچ ترديدى ندارند 3، دشمنى صريح با صحابه پيامبر خدا نيست؟ اگر غير از اين است، چرا در هيچيك از كتابهاى وهابىها، واقعه حره و كربلا بيان و منعكس نشده و عاملين اين حوادث ننگين و دلخراش مورد ملامت و سرزنش قرار نگرفتهاند؟