966

فصل هفتم

در ذكر بعض دعاهاى وارده براى دفع اندوه و غم و خوف و غيره

و مشتمل است بر دوازده دعا :

اوّل : روايت شده از حضرت امام محمّد باقر عليه السلام كه : چون نازل شد به تو امرى كه از آن ترسانى رو كن به سوى قبله و دو ركعت نماز گزار ، پس بگو : يَا أَبْصَرَ النَّاظِرِينَ ، وَيَا أَسْمَعَ السَّامِعِينَ ، وَيَا أَسْرَعَ الْحاسِبِينَ ، وَيَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ ، بگو اين كلمات را هفتاد مرتبه، و در هر مرتبه كه گفتى حاجت خود را با آن ذكر كن ¹ .

دويّم ، از حضرت رسول صلى الله عليه و آله مروى است كه فرمود : هركه را برسد همّى يا غمّى يا اندوهى يا بلايى يا شدّتى پس بگويد : اللّٰهُ رَبِّي لَاأُشْرِكُ بِهِ شَيْئاً ، تَوَكَّلْتُ عَلَى الْحَيِّ الَّذِي لَا يَمُوتُ ² .ادعيۀ دفع اندوه و خوف و غيره

سيّم ، از حضرت صادق عليه السلام منقول است كه : چون برادران يوسف عليه السلام حضرت يوسف را در چاه افكندند جبرئيل عليه السلام آمد نزد او و گفت: چه مى‌كنى در اين جا اى پسر ؟ جناب يوسف عليه السلام گفت : برادرانم مرا افكندند در اين چاه ، گفت : دوست دارى كه بيرون آيى از آن ؟ گفت : اين بسته به مشيّت خداوند عزّ وجلّ است، اگر خواست بيرون خواهد آورد مرا ، جبرئيل گفت كه : حق تعالى مى‌فرمايد : بخوان مرا به اين دعا تا تو را از چاه بيرون آورم ، گفت : كدام است آن دعا ؟ گفت : بگو :

اللّٰهُمَّ إِنِّي أَسْأَ لُكَ بِأَنَّ لَكَ الْحَمْدَ لَاإِلٰهَ إِلّا أَ نْتَ الْمَنَّانُ ، بَدِيعُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ، ذُو الْجَلالِ وَالْإِكْرامِ ، أَنْ تُصَلِّيَ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ‌مُحَمَّدٍ ، وَأَنْ تَجْعَلَ لِي مِمَّا أَ نَا فِيهِ فَرَجاً وَمَخْرَجاً . پس كاروان آمد واورا بيرون آورد همچنان كه حق تعالى قصّۀ او را در قرآن مجيد ذكر فرموده ³ .

چهارم : از حضرت صادق عليه السلام منقول است كه : هرگاه ترسيدى از امرى پس بگو :

اللّٰهُمَّ إِنَّكَ لَايَكْفِي مِنْكَ أَحَدٌ وَأَ نْتَ تَكْفِي مِنْ كُلِّ أَحَدٍ مِنْ خَلْقِكَ ، فَاكْفِنِي كَذا وَكَذا .