956

فصل سيّم

در ذكر چند دعايى كه در وقت بيرون آمدن از منزل خوانده مى‌شودادعيۀ خروج از منزل

و آن هشت است :

اوّل : از حضرت صادق عليه السلام منقول است كه: آدمى هرگاه خواست از منزل خود بيرون رود بگويد سه مرتبه در وقتى كه اراده دارد : اللّٰهُ أَكْبَرُ ، و سه مرتبه : بِاللّٰهِ أَخْرُجُ وَبِاللّٰهِ أَدْخُلُ وَعَلَى اللّٰهِ أَ تَوَكَّلُ ، پس بگويد : اللّٰهُمَّ افْتَحْ لِي فِي وَجْهِي هٰذَا بِخَيْرٍ ، وَاخْتِمْ لِي بِخَيْرٍ ، وَقِنِي شَرَّ كُلِّ دَابَّةٍ أَ نْتَ آخِدٌ بِنَاصِيَتِها إِنَّ رَبِّي عَلَىٰ صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ ، پيوسته در ضمان خداوند عزّ وجلّ باشد تا برگردد به همان مكانى كه در آن بوده ¹ .

دويّم : از حضرت امام زين العابدين عليه السلام مروى است كه: در وقت بيرون شدن از دَرِ منزل بگويد : بِسْمِ اللّٰهِ آمَنْتُ بِاللّٰهِ تَوكَّلْتُ عَلَى اللّٰهِ ² .

سيّم : از حضرت امام محمّد باقر عليه السلام منقول است كه: هركس بگويد در وقتى كه از منزل خود بيرون مى‌شود : بِسْمِ اللّٰهِ ، حَسْبِيَ اللّٰهُ ، وتَوَكَّلْتُ عَلَى اللّٰهِ ؛ اللّٰهُمَّ إِنِّي أَسْأَ لُكَ خَيْرَ أُمُورِي كُلِّها ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ خِزْيِ الدُّنْيَا ، وَعَذَابِ الْآخِرَةِ ، كفايت فرمايد حق تعالى آنچه را كه اندوهگين سازد او را از امر دنيا و آخرت او ³ .

چهارم : از حضرت صادق عليه السلام منقول است كه : بگو در وقتى كه از منزل خود بيرون روى :

بِسْمِ اللّٰهِ، تَوَكَّلْتُ عَلَى اللّٰهِ، لَاحَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلّا بِاللّٰهِ. اللّٰهُمَّ إِنِّي أَسْأَ لُكَ خَيْرَ مَا خَرَجْتُ لَهُ ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا خَرَجْتُ لَهُ . اللّٰهُمَّ أَوْسِعْ عَلَيَّ مِنْ فَضْلِكَ ، وَأَ تْمِمْ عَلَيَّ نِعْمَتَكَ ، وَاسْتَعْمِلْنِي فِي طاعَتِكَ ، وَاجْعَلْ رَغْبَتِي فِيما عِنْدَكَ ، وَتَوَفَّنِي عَلَىٰ مِلَّتِكَ وَمِلَّةِ رَسُو لِكَ صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ ⁴ .

پنجم : از حضرت امام رضا عليه السلام منقول است كه: پدرم عليه السلام اين كلمات را مى‌گفت در وقتى كه از منزل بيرون مى‌شد :