636ضمان، و حسن از پدرش امير المؤمنين عليه السلام با همين ضمان، و امير المؤمنين عليه السلام از رسول خدا صلى الله عليه و آله با همين ضمان، و رسول خدا صلى الله عليه و آله از جبرئيل با همين ضمان، و جبرئيل از خداى تعالى با همين ضمان ، و به تحقيق كه خداوند عزّ وجلّ قسم خورده به ذات مقدّس خود كه: هركه زيارت كند حسين عليه السلام را به اين زيارت از نزديك يا دور و دعا كند به اين دعا قبول مى‌كنم از او زيارت او را، و مى‌پذيرم از او خواهش او را به هر قدر كه باشد، و مى‌دهم مسألتش را، پس بازنگردد از حضرت من با نااميدى و خَسار، و بازش گردانم با چشم روشن به برآوردن حاجت و فوز به جنّت و آزادى از دوزخ، و قبول كنم شفاعت او را در حقّ هركس كه شفاعت كند .

حضرت فرمايد : جز دشمن ما اهل بيت كه در حقّ او قبول نشود ، قسم خورده حق تعالى به اين بر ذات اقدسش، و گواه گرفته ما را بر آنچه كه گواهى دادند به آن ملائكۀ ملكوت او.

پس جبرئيل گفت : يا رسول اللّٰه، خدا فرستاده مرا به سوى تو به جهت سرور و بشارت تو، و شادى و بشارت على و فاطمه و حسن و حسين و امامان از اولاد تو عليهم السلام تا روز قيامت، پس مستمرّ و پاينده باد مسرّت تو، و مسرّت على و فاطمه و حسن و حسين و امامان عليهم السلام و شيعۀ شما تا روز رستخيز.

پس صفوان گفت كه: حضرت صادق عليه السلام با من فرمود : اى صفوان، هرگاه روى داد از براى تو به سوى خداى عزّ وجلّ حاجتى پس زيارت كن به اين زيارت از هر مكانى كه بوده باشى، و بخوان اين دعا را، و بخواه از پروردگار خود حاجتت را كه برآورده شود از خدا ، و خدا خلاف نخواهد فرمود وعدۀ خود را بر رسول خود به جود و امتنان خويش، و الحمد للّٰه ¹.فوايد مداومت بر زيارت عاشورا

مؤلّف گويد كه : در نجم ثاقب در ذيل حكايت تشرّف جناب حاج سيّد احمد رشتى به ملاقات امام عصر ارواحنا فداه در سفر حج و فرمايش آن حضرت به او كه: چرا شما عاشورا نمى‌خوانيد ؟ عاشورا، عاشورا، عاشورا ، و آن حكايت را ما إن شاء اللّٰه بعد از زيارت جامعۀ كبيره نقل خواهيم كرد .

شيخ ما ثقة الإسلام نورى رحمه الله فرموده : امّا زيارت عاشورا، پس در فضل و مقام آن بس كه از سنخ ساير زيارات نيست كه به ظاهر از انشاى و املاى معصومى باشد، هرچند كه از قلوب مطهّرۀ ايشان چيزى جز آنچه از عالم بالا به آنجا رسد بيرون نيايد، بلكه از سنخ احاديث قدسيّه است كه به همين ترتيب از زيارت و لعن و سلام و دعا از حضرت احديّت جلّت عظمته به جبرئيل امين و از او به خاتم النّبيّين صلى الله عليه و آله رسيده، و به حسب تجربه مداومت به آن در چهل روز يا كمتر در قضاى