626باشد بيرون رود به صحرا، يا بالا رود بر بام بلندى در خانۀ خود، و اشاره كند به سوى آن حضرت به سلام، و جهد كند در نفرين كردن بر قاتلين آن حضرت، و بعد از آن دو ركعت نماز كند ، و بكند اين كار را در اوايل روز پيش از زوال آفتاب، پس ندبه كند بر حسين عليه السلام و بگريد بر او، و امر كند كسانى را كه در خانه‌اش هستند - هرگاه از ايشان تقيّه نمى‌كند - به گريستن بر آن حضرت، و برپا دارد در خانۀ خود مصيبتى، به اظهار كردن جَزَع بر آن حضرت، و تعزيت بگويند يكديگر را به مصيبت ايشان به حسين عليه السلام ، و من ضامنم براى ايشان بر خدا هرگاه بياورند اين عمل را جميع آن ثوابها را .
گفتم : فداى تو شوم ضامن مى‌شوى اين ثوابها را براى ايشان و كفيل مى‌شوى اين ثوابها را ؟ فرمود كه : بلى من ضامنم و كفيلم از براى كسى كه اين عمل را بجا آورد .
گفتم كه : چگونه يكديگر را تعزيت بگويند ؟ فرمود كه : مى‌گويند: أَعْظَمَ اللّٰهُ أُجُورَنا بِمُصابِنا بِالْحُسَيْنِ عليه السلام ، وَجَعَلَنا وَإِيَّاكُمْ مِنَ الطَّالِبِينَ بِثارِهِ مَعَ وَلِيِّهِ الْإِمامِ الْمَهْدِيِّ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ عَلَيْهِمُ السَّلاٰمُ ، يعنى بزرگ فرمايد خداوند اجرهاى ما را به مصيبت ما به حسين عليه السلام ، و قرار دهد ما و شما را از خواهندگان خون او با ولىّ او امام مهدى از آل محمّد عليهم السلام .
و اگر بتوانى كه بيرون نروى آن روز را در پى حاجتى چنان كن، زيرا كه آن روز نحسى است، كه برآورده نمى‌شود در آن حاجت مؤمن، و اگر برآورده شود مبارك نخواهد بود از براى او، و نخواهد ديد در آن خيرى و رشدى ، و ذخيره نكند البتّه هيچ يك از شما براى منزلش در آن روز چيزى را ، پس هركه ذخيره كند در آن روز چيزى را بركت نخواهد ديد در آن چيزى كه ذخيره نموده، و مبارك نخواهد بود از براى او در اهلش كه ذخيره براى آنها نهاده.
پس هرگاه بجا آورند اين عمل را، بنويسد حق تعالى براى ايشان ثواب هزار حج و هزار عمره و هزار جهاد كه همه را با رسول خدا صلى الله عليه و آله كرده باشد، و از براى او است مزد و ثواب مصيبت هر پيغمبرى و رسولى و وصىّ و صدّيق و شهيدى كه مرده باشد يا كشته شده باشد، از زمانى كه خلق فرموده حق تعالى دنيا را تا زمانى كه به پا شود قيامت .
صالح بن عُقْبه و سيف بن عُمَيره گفته‌اند كه : گفت علقمة بن محمّد حضرمى كه : گفتم به حضرت باقر عليه السلام كه : تعليم بفرما مرا دعايى كه بخوانم آن را در اين روز هرگاه زيارت كنم آن جناب را از نزديك ، و دعايى كه بخوانم آن را هرگاه زيارت نكنم او را از نزديك، و بخواهم اشاره