593اولاد و پدر و مادر و برادران خود، زيرا كه در آن روضۀ مطهّره رد نمى‌شود دعاء دعا كننده و نه سؤال سؤال كننده 1 .
مؤلّف گويد : اين زيارت معروف به زيارت وارث است و مأخذش كتاب مصباح المتهجّد شيخ طوسى است، كه از كتب بسيار معتبرۀ معروفه نزد علماء است، و من اين زيارت را بلا واسطه از همان كتاب شريف نقل كردم، و آخر زيارت شهدا همين بود كه ذكر شد : فَيَالَيْتَنِي كُنْتُ مَعَكُمْ فَأَفُوزَ مَعَكُمْ . پس اين زيادتى‌ها كه بعضى بعد از اين ذكر كرده‌اند : فِي الْجِنانِ مَعَ النَّبِيِّينَ وَالصِّدِّيقِينَ وَالشُّهَداءِ وَالصَّالِحِينَ وَحَسُنَ أُولَئِكَ رَفِيقاً ، السَّلامُ عَلَىٰ مَنْ كانَ فِي الْحائِرِ مِنْكُمْ وَعَلَىٰ مَنْ لَمْ يَكُنْ فِي الْحائِرِ مَعَكُمْ ، إلى آخره . تمامى اينها زيادى و فضولى است .در فقرات زياد شدن بر زيارت وارث
شيخ ما در كتاب لؤلؤ مرجان فرموده : اين كلمات كه متضمّن چند دروغ واضح است، علاوه بر جسارت ارتكاب بر بدعت و جسارت افزودن بر فرمودۀ امام عليه السلام چنان شايع و متعارف شده كه البتّه چند هزار مرتبه در شب و روز در حضور مرقد منوّر ابى عبداللّٰه الحسين عليه السلام و محضر ملائكۀ مقرّبين و مطاف انبياء و مرسلين عليهم السلام به آواز بلند خوانده مى‌شود، و احدى بر ايشان ايراد نمى‌كند ، و از گفتن اين دروغ و ارتكاب اين معصيت نهى نمى‌نمايند، وكم كم اين كلمات در مجموعه‌هايى كه در زيارت وادعيۀ احمقان از عوام جمع مى‌كنند و گاهى اسمى براى آن مى‌گذارند جمع شده و چاپ رسيده و منتشر گشته، و از مجموعۀ اين احمق به مجموعۀ آن احمق نقل گرديده، و كار به جايى رسيده كه بر بعضى طلبه مشتبه شده ، روزى طلبه‌اى را ديدم كه آن دروغهاى قبيحه را براى شهداء مى‌خواند ، دست بر كتفش گذاشتم ، ملتفت من شد ، گفتم : از اهل علم قبيح نيست چنين اكاذيب در چنين محضرى ؟ ! گفت : مگر مروى نيست ؟ تعجّب كردم ، گفتم : نه ، گفت : در كتابى ديدم ، گفتم : در كدام كتاب ؟ گفت : در كتاب مفتاح الجنان ، ساكت شدم ، چه كسى كه در بى اطّلاعى كارش به اين جا رسد كه جمع كردۀ بعضى عوام را كتاب شمرد و مستند قرار دهد قابل سخن گفتن نيست .
پس شيخ مرحوم كلام را در اين مقام طول داده و فرموده كه : به حال خود گذاشتن عوام در امثال اين امور جزئيّه و بدعتهاى مختصره، مثل غسل اويس قَرَن، و آش ابو الدّرداء تابع و مخلص