581
مقصد سيّم
در كيفيّت زيارت حضرت سيّد الشّهداء عليه السلام
و زيارت حضرت عبّاس قدّس اللّٰه روحه است
بدان كه زيارات منقوله براى جناب امام حسين عليه السلام بر دو قسم است : يكى مطلقه، كه مقيّد به وقتى نيست ، و ديگرى مخصوصه، كه عكس آن است، و بيايد ذكر اين زيارات در ضمن سه مطلب :
زيارت مطلقۀ امام حسين عليه السلام
مطلب اوّل
در زيارات مطلقۀ حضرت امام حسين عليه السلام است
و آنها بسيار است و ما در اين جا به ذكر چند
زيارت از آنها اكتفا مى‌كنيم :
زيارت اوّل : شيخ كلينى در كافى به سند خود روايت كرده از حسين بن ثوير كه گفت : من ويونس بن ظبيان ومفضّل بن عمر و ابو سلمۀ سرّاج نشسته بوديم نزد حضرت ابى عبداللّٰه جعفر بن محمّد عليهما السلام و سخنگو در ميان ما يونس بود كه سنّش از همۀ ما بزرگتر بود، پس به حضرت عرض كرد : فدايت شوم، من حاضر مى‌شوم در مجلس اين قوم، يعنى اولاد عبّاس، پس چه بگويم ؟ فرمود : هرگاه حاضر شدى و ما را به ياد آوردى پس بگو : اللَّهُمَّ أرِنَا الرَّخاءَ وَالسُّرُورَ، كه آنچه مى‌خواهى از ثواب يا رجوع در رجعت خواهى دريافت .
گفت : گفتم فدايت شوم من بسيار شود كه امام حسين عليه السلام را ياد كنم پس در آن وقت چه بگويم ؟ فرمود كه : سه مرتبه بگو : صَلَّى اللّٰه عَلَيْكَ يَا أبَا عَبْدِاللّٰه ، كه سلام مى‌رسد به آن حضرت از نزديك و دور .
پس حضرت فرمود : زمانى كه حضرت ابو عبداللّٰه الحسين شهيد شد گريه كرد بر آن حضرت آسمانهاى هفتگانه و هفت زمين و آنچه در آنها و آنچه در مابين آنها است، و هركه در بهشت و در آتش است از مخلوق پروردگار ما، و آنچه ديده مى‌شود و آنچه ديده نمى‌شود، همه گريستند بر ابى عبداللّٰه الحسين عليه السلام مگر سه چيز كه گريه نكرد بر آن حضرت ، گفتم : فدايت شوم آن سه چيز