580و در صدر همين حديث است كه : هركه به زيارت او مى‌رود بر او مى‌گريد، و هركه به زيارت او نمى‌رود بر مصيبت او اندوهناك مى‌باشد، و دلش مى‌سوزد هركه او را به ياد مى‌آورد، و ترحّم مى‌كند هركه نظر مى‌كند به سوى قبر پسرش در پايين پاى او ، افتاده در بيابانى كه خويشى و دوستى نزد او نيست، و حقّ او را غصب كردند، و جمع شدند جمعى از كافران و مرتدّان از دين و ياورى يكديگر كردند تا او را كشتند، و در بيابان دفن نكرده انداختند، و منع كردند از او آب فراتى را كه سگان مى‌خوردند ، و ضايع كردند حقّ رسول خدا صلى الله عليه و آله را و وصيّتى را كه در حقّ او و اهل بيتش كرده بود ¹ .

و نيز ابن قولويه روايت كرده از حارث اعور كه امير المؤمنين عليه السلام فرمود : پدر و مادرم فداى حسين شهيد در پشت كوفه ، به خدا قسم گويا مى‌بينم جانوران دشتى را از هر نوعى كه گردن‌ها را كشيده‌اند بر قبر او و بر او گريه مى‌كنند شب را تا صباح، فإذا كان كذلِكَ فَإيّاكُمْ وَالْجَفاءَ ² . واخبار در اين باب بسيار است .

بيستم : سيّد ابن طاووس رحمه الله فرموده كه : مستحبّ است آدمى را كه هر وقت از زيارت آن حضرت فارغ شود و خواهد كه از روضۀ مقدّسه بيرون رود خود را به ضريح بچسباند و ببوسد و بگويد :

السَّلامُ عَلَيْكَ يَا مَوْلايَ ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا حُجَّةَ اللّٰهِ ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا صَِفْوَةَ اللّٰهِ ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا خَالِصَةَ اللّٰهِ ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا قَتِيلَ الظَّماءِ ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا غَرِيبَ الْغُرَباءِ ، السَّلامُ عَلَيْكَ سَلامَ مُوَدِّعٍ لَاسَئِمٍ وَلَا قَالٍ ، فَإِنْ أَمْضِ فَلا عَنْ مَلالَةٍ ، وَ إِنْ أُقِمْ فَلا عَنْ سُوءِ ظَنٍّ بِما وَعَدَ اللّٰهُ الصَّابِرِينَ ، لَاجَعَلَهُ اللّٰهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنِّي لِزِيارَتِكَ ، وَرَزَقَنِيَ اللّٰهُ الْعَوْدَ إِلىٰ مَشْهَدِكَ ، وَالْمَقامَ بِفِنائِكَ ، وَالْقِيامَ فِي حَرَمِكَ ، وَ إِيَّاهُ أَسْأَلُ أَنْ يُسْعِدَنِي بِكُمْ ، وَيَجْعَلَنِي مَعَكُمْ فِي الدُّنْيا وَالْآخِرَةِ ³ .