568سفر بنمايند، و هرگاه در بلادى كه در بين راه ايشان است تا كربلا بعض دوستانشان كه ايشان را دعوت و ميهمانى مىكنند و در زمان حركت از منزلشان سفره و ناهار خوريهاى آنها را از مطبوخات لذيذه و مرغ بريان و ساير بريانيها مملوّ مىكنند قبول نكنند، و بگويند كه : ما مسافر كربلا هستيم، و شايسته نيست براى ما تغذّى به اين نحو غذاها .
شيخ كلينى رحمه الله روايت كرده كه: بعد از شهادت امام حسين عليه السلام زوجۀ كلبيّۀ آن حضرت اقامۀ ماتم نمود براى آن حضرت، و گريست و گريستند ساير زنها و خدمتكاران تا حدّى كه اشكهاى آنها خشك شد و ديگر اشكشان نيامد ، پس از يك جايى براى آن مخدّره هديه فرستادند جونى، كه معنى آن را مرغ قطا گفتهاند، براى آنكه از خوردن آن قوّتى بگيرند در گريستن بر امام حسين عليه السلام ، چون آن محترمه آن را ديد پرسيد : اين چيست ؟ گفتند : اين هديهاى است كه فلانى فرستاده براى شما كه استعانت بجوييد به آن در ماتم حسين عليه السلام ، فرمود : لَسْنا فِي عُرْسٍ فَما نَصْنَعُ بِها؟! ما كه در عروسى نيستيم، ما را چه به اين خوراك ؟! پس امر فرمود آن را از خانه بيرون بردند 1 .
چهارم : از چيزهايى كه در سفر زيارت امام حسين عليه السلام مندوب است، تواضع و فروتنى و خشوع و راه رفتن مانند بندۀ ذليل ، پس كسانى كه در طريق زيارت آن حضرت سوار مىشوند بر اين مراكب جديده كه به قوّۀ بخار به سرعت حركت مىنمايند و امثال آن، بايد خيلى ملتفت خود باشند كه تجبّر و تكبّر نكنند، و بر ساير زايرين و بندگان خدا كه به سختى و مشقّت به كربلا مىروند بزرگى ننمايند، و آنها را به چشم حقارت نظر نكنند.
علما در احوال اصحاب كهف نقل كردهاند كه: آنها از مخصوصين دقيانوس و به منزلۀ وزراى او بودند ، وقتى كه حق تعالى رحمت خود را شامل حال آنها فرمود و به فكر خداپرستى و اصلاح كار خود برآمدند، صلاح خود را در اين ديدند كه از مردم كناره گيرند و در غارى مأوا گرفته به عبادت خدا مشغول شوند، پس سوار بر اسبها شده و از شهر بيرون آمدند ، همين كه سه ميل راه رفتند تمليخا كه يكى از آنها بود گفت : يَا إِخْوَتاهُ ، جاءَتْ مَسْكَنَةُ الآخِرَةِ ، وَذَهَبَ مُلْكُ الدُّنْيا ، انْزِلُوا عَنْ خُيُولِكُمْ وَامْشُوا عَلَىٰ أَرْجُلِكُمْ، اى برادران، اين راه راه آخرت است، و بايد به نحو فقيرى و مسكنت رفت، و ملك و رياست دنيا را بايد كنار گذاشت ، اكنون از اسبها بايد