563و در شبى كه آن حضرت از دنيا رحلت فرمود و فرزندان آن جناب جنازۀ نازنينش را از كوفه به نجف حمل نمودند، صعصعه از جملۀ مشيّعين بود ، و چون از كار دفن آن حضرت فارغ شدند صعصعه نزد قبر مقدّس ايستاد و مشتى از خاك برگرفت و بر سر خود ريخت و گفت : پدر و مادرم فداى تو باد يا امير المؤمنين، گوارا باد تو را كرامتهاى خدا ، اى ابوالحسن، به تحقيق كه مولد تو پاكيزه بود، و صبر تو قوى، و جهاد تو عظيم بود، و به آنچه آرزو داشتى رسيدى، و تجارت سودمند كردى، و به نزد پروردگار خود رفتى .

و از اين نوع كلمات بسيار گفت و گريه كرد گريۀ سختى، و به گريه درآورد سايرين را، و در حقيقت سر قبر آن حضرت مجلس روضه شد كه در دل آن شب منعقد گرديد، و صعصعه به منزلۀ روضه خوان بود، و مستمعين جناب امام حسن و امام حسين عليهما السلام و محمّد بن الحنفيّه و ابوالفضل العبّاس و ساير فرزندان و بستگان آن حضرت .

و چون اين كلمات به پايان رسيد روى به جانب امام حسن و امام حسين عليهما السلام و ساير آقازادگان كردند و ايشان را تعزيت و تسليت گفتند ، پس جملگى به كوفه مراجعت نمودند ¹ .

و بالجمله، مسجد صعصعه از مساجد شريف كوفه است، و جماعتى امام زمان صلوات اللّٰه عليه را در ماه رجب در آن مسجد مبارك مشاهده كرده‌اند، كه دو ركعت نماز كرده و اين دعا را خوانده : اللّٰهُمَّ يَا ذَا الْمِنَنِ السَّابِغَةِ وَالْآلاءِ الْوَازِعَةِ ، الدعاء ² .

و ظاهر عمل آن حضرت آن است كه اين دعا مخصوص اين مسجد شريف و از اعمال او است، نظير دعاهاى مسجد سهله و زيد، لكن چون در ماه رجب بوده كه آن حضرت اين دعا را خوانده‌اند، احتمال داده شده كه شايد اين دعا از دعاهاى ايّام رجب باشد، و لهٰذا در كتب علماء در اعمال رجب نيز ذكر شده ، و ما نيز چون آن دعا را در اعمال ماه رجب ذكر كرده بوديم ( ص 187 ) به همان اكتفا كرديم، به تكرار نپرداختيم طالبين به آن جا رجوع كنند، إن شاء اللّٰه .