422وَسَلامَةَ سَفَرِي وَمَا مَعِي . اللّٰهُمَّ احْفَظْنِي وَاحْفَظْ مَا مَعِيَ ، وَسَلِّمْنِي وَسَلِّمْ مَا مَعِيَ ، وَبَلِّغْنِي وَبَلِّغْ مَا مَعِيَ بِبَلاغِكَ الْحَسَنِ الْجَمِيلِ . و با خود بردار عصايى از چوب درخت بادام تلخ، كه روايت شده: هركه به سفرى رود و باخود بردارد عصاى بادام تلخ و بخواند و وَ لَمّٰا تَوَجَّهَ تِلْقٰاءَ مَدْيَنَ - تا - وَ اللّٰهُ عَلىٰ مٰا نَقُولُ وَكِيلٌ ¹و اين در سورۀ قصص است، حق تعالى او را ايمن گرداند از هر سبع درنده، و از هر دزد ظلم‌كننده، و از هر حيوان صاحب زهرى، تا به خانۀ خود برگردد، و با او باشد هفتاد و هفت ملك كه طلب آمرزش كنند براى او تا برگردد و عصا را بگذارد ² .

و سنّت است كه با عمامه بيرون روى و سر عمامه در زير حنك بگردانى، تا اينكه به تو آسيبى نرسد از دزد و غرق شدن و سوختن ، و قدرى از تربت امام حسين عليه السلام با خود بردار، ودر وقت برداشتن بگو : اللّٰهُمَّ هٰذِهِ طِينَةُ قَبْرِ الْحُسَيْنِ عَلَيْهِ السَّلامُ وَ لِيِّكَ وَابْنِ وَ لِيِّكَ اتَّخَذْتُها حِرْزاً لِمَا أَخافُ وَمَا لَاأَخافُ ³ . و با خود بردار انگشتر عقيق و فيروزج، و خصوص انگشترى كه عقيق آن زرد باشد و بر يك طرفش نقش باشد مَا شَاءَ اللّٰهُ لَاقُوَّةَ إِلّا بِاللّٰهِ أَسْتَغْفِرُ اللّٰهَ و بر طرف ديگرش محمّد و على .

سيّد ابن طاووس در أمان الأخطار روايت كرده از ابو محمّد قاسم بن علا از صافى خادم امام علىّ النّقى عليه السلام كه گفت: رخصت طلبيدم از آن حضرت كه به زيارت جدّش امام رضا عليه السلام بروم ، فرمود كه : با خود انگشترى داشته باش كه نگينش عقيق زرد باشد و نقش نگين مَا شاءَ اللّٰهُ لَا قُوَّةَ إِلّا بِاللّٰهِ أَسْتَغْفِرُ اللّٰهَ باشد، و بر روى ديگر نگين محمّد و على نقش كرده باشند ، چون اين انگشتر را با خود دارى امان يابى از شرّ دزدان و راهزنان، و براى سلامتى تو تمامتر است، و دين تو را حفظ كننده‌تر است ، خادم گويد : بيرون آمدم و انگشترى كه حضرت فرمود به‌هم رسانيدم و برگشتم كه وداع كنم ، چون وداع آن حضرت كرده برگشتم و دور شدم ، فرمود كه: مرا برگردانند ، چون برگشتم فرمود : اى صافى ، گفتم : لبّيك يا سيّدى ، فرمود كه : انگشتر فيروزه هم بايد با خود داشته باشى، بدرستى كه ميان طوس و نيشابور شيرى برخواهد خورد به تو و قافله را منع خواهد كرد از رفتن ، تو پيش برو و اين انگشتر را به شير بنما و بگو : مولاى من مى‌گويد كه دور شو از راه ، و بايد كه بر يك طرف نگين فيروزه اللّٰهُ الْمَلِكُ نقش كنى ، و بر طرف ديگر الْمُلْكُ لِلّٰهِ الْواحِدِ الْقَهَّارِ ، زيرا كه نقش انگشتر امير المؤمنين عليه السلام اللّٰهُ الْمَلِكُ بود ، چون