389قرار داده ، و حضرت سليمان عليه السلام رعيّت خود را بر استخلاف آصف بن بَرخيا اشهاد كرده ، و جناب رسول خدا صلى الله عليه و آله مابين اصحاب خود برادرى افكنده ، و لهذا شايسته است در اين روز عقد اخوّت با اخوان مؤمنين ، و كيفيّت آن به نحوى كه شيخ ما در مُستدرك وسائل از كتاب زاد الفردوس نقل فرموده چنين است كه بگذارد دست راست خود را بر دست راست برادر مؤمن خود و بگويد :

واخَيْتُكَ فِي اللّٰهِ ، وَصافَيْتُكَ فِي اللّٰهِ ، وَصافَحْتُكَ فِي اللّٰهِ ، وَعاهَدْتُ اللّٰهَ وَمَلائِكَتَهُ وَكُتُبَهُ وَرُسُلَهُ وَأَ نْبِياءَهُ وَالْأَئِمَّةَ الْمَعْصُومِينَ عَلَيْهِمُ السَّلامُ عَلَىٰ أَ نَّي إِنْ كُنْتُ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ وَالشَّفاعَةِ وَأُذِنَ لِي بِأَنْ أَدْخُلَ الْجَنَّةَ لَاأَدْخُلُها إِلّا وَأَ نْتَ مَعِي . آنگاه برادر مؤمن بگويد : قَبِلْتُ ، پس بگويد : أَسْقَطْتُ عَنْكَ جَمِيعَ حُقُوقِ الْأُخُوَّةِ مَا خَلَا الشَّفاعَةَ وَالدُّعاءَ وَالزِّيارَةَ ¹ .

و محدّث فيض نيز در خلاصة الأذكار صيغۀ اخوّت را قريب به همين نحو ذكر نموده، آنگاه فرموده : پس قبول نمايد طرف مقابل از براى خود يا موكّل خود به لفظى كه دلالت بر قبول نمايد، پس ساقط كنند از همديگر جميع حقوق اخوّت را ما سوىٰ دعا و زيارت ² .اعمال روز مباهله

روز بيست و چهارم : بنا بر اشهر روزى است كه مباهله كرد رسول خدا صلى الله عليه و آله با نَصاراى نجران، و پيش از آنكه خواست مباهله كند عبا بر دوش مبارك گرفت و حضرت اميرالمؤمنين و فاطمه و حسن و حسين عليهم السلام را داخل در زير عبا نمود و گفت : پروردگارا هر پيغمبرى را اهل بيتى بوده است كه مخصوصترين خلق بوده‌اند به او ، خداوندا اينها اهل بيت منند پس از ايشان برطرف كن شك و گناه را و پاك كن ايشان را پاك كردنى ، پس جبرئيل نازل شد و آيۀ تطهير در شأن ايشان آورد ، پس حضرت رسول صلى الله عليه و آله آن چهار بزرگوار را بيرون برد از براى مباهله ، چون نگاه نصارىٰ بر ايشان افتاد و حقّيّت آن حضرت و آثار نزول عذاب مشاهده كردند جرأت مباهله ننمودند و استدعاى مصالحه وقبول جِزيه نمودند ³.

و در اين روز نيز حضرت امير المؤمنين عليه السلام در حال ركوع انگشترى خود را به سائل داد و آيۀ إِنَّمٰا وَلِيُّكُمُ اللّٰهُ وَ رَسُولُهُ ⁴در شأنش نازل شد ، و بالجمله، اين روز روزِ شريفى است، و در آن چند عمل وارد است :