345شب پانزدهم : شب مباركى است ، خداوند نظر رحمت مى‌فرمايد بر بندگان مؤمنين خود ، و كسى كه در اين شب به طاعت حق تعالى مشغول باشد از براى او باشد اجر صد نفر سائِح، يعنى روزه دار ملازم مسجد كه معصيت نكرده باشد خدا را طرفة العينى چنانكه در روايت نبوى صلى الله عليه و آله است ، پس اين شب را مغتنم شمار و مشغول كن خود را به طاعت و عبادت و نماز و طلب حاجات از خدا ، همانا روايت شده كه: هركه سؤال كند در اين شب حاجتى از خداوند تعالىٰ به او عطا خواهد شد ¹ .

روز بيست و سيّم : سنۀ دويست و سه به قولى شهادت حضرت امام رضا عليه السلام واقع شده ² .

و زيارت آن حضرت از نزديك و دور سنّت است .

قالَ السيّد ابن‌طاووس في الإقبال : وَرَأَيْتُ في بعض تَصانيف أَصْحابنا العَجَم رضْوان اللّٰه عَلَيْهِمْ انّه يُسْتَحبّ أَنْ يُزار مولانا الرّضا عَلَيْهِ السَّلامُ يومَ ثالث و عِشرِين مِن ذي القعدة مِنْ قُربٍ أَو بُعدٍ ببعض زياراته المعروفة أَو بما يكون كالزّيارة من الرّواية بذلك ³ .

شب بيست و پنجم : شب دَحْو الأرض است - يعنى پهن شدن زمين از زير خانۀ كعبه بر روى آب - و از ليالى شريفه است كه رحمت خدا در آن نازل مى‌شود، و قيام به عبادت در آن اجر بسيار دارد ، و از حسن بن علىّ وشّا روايت است كه گفت : من كودك بودم كه با پدرم در خدمت امام رضا عليه السلام شام خورديم در شب بيست و پنجم ماه ذى‌القعده ، پس فرمود كه : امشب حضرت ابراهيم عليه السلام و حضرت عيسىٰ عليه السلام متولّد شده‌اند، و زمين از زير كعبه پهن شده است، پس هركه روزش را روزه بدارد چنان است كه شصت ماه را روزه داشته باشد ، و به روايت ديگر است كه فرمود : در اين روز حضرت قائم عليه السلام قيام خواهد نمود ⁴ .اعمال شب و روز دحو الأرض

روز بيست و پنجم : روز دَحْو الأرض است، و يكى از آن چهار روز است كه در تمام سال به فضيلت روزه ممتاز است ، و در روايتى روزه‌اش مثل روزۀ هفتاد سال است ، و در روايت ديگر كفّارۀ هفتاد سال است ، و هركه اين روز را روزه بدارد و شبش را به عبادت بسر آورد از براى او عبادت صد سال نوشته شود ، و از براى روزه‌دار اين روز هرچه در ميان آسمان وزمين است استغفار كند، واين روزى است كه رحمت خدا در آن منتشر گرديده، و از براى عبادت و اجتماع به