313چهارم : بخواند : اللّٰهُمَّ اجْعَلْ فِيما تَقْضِى وَتُقَدِّرُ مِنَ الْأَمْرِ الْمَحْتُومِ وَفِيما تَفْرُقُ مِنَ الْأَمْرِ الْحَكِيمِ فِى لَيْلَةِ الْقَدْرِ وَفِى الْقَضاءِ الَّذِى لَايُرَدُّ وَلَا يُبَدَّلُ أَنْ تَكْتُبَنِى مِنْ حُجَّاجِ بَيْتِكَ الْحَرامِ الْمَبْرُورِ حَجُّهُمُ ، الْمَشْكُورِ سَعْيُهُمُ ، الْمَغْفُورِ ذُ نُوبُهُمُ ، الْمُكَفَّرِ عَنْهُمْ سَيِّئاتُهُمْ ، وَاجْعَلْ فِيما تَقْضِى وَتُقَدِّرُ أَنْ تُطِيلَ عُمْرِى ، وَتُوَسِّعَ عَلَىَّ فِى رِزْقِى ، وَتَفْعَلَ بِى كَذا وَكَذا . و به جاى اين كلمه حاجت خود را ذكر كند ¹ .

و شب بيست و يكم

فضيلتش زيادتر از شب نوزدهم است، و بايد اعمال آن شب را از غسل و احياء و زيارت و نماز هفت قل هو اللّٰه و قرآن بر سر گرفتن و صد ركعت نماز و دعاى جوشن كبير و غيرها در اين شب به عمل آورد ، و در روايات تأكيد شده در غسل و احياء و جدّ و جهد در عبادت در اين شب و شب بيست و سيّم، و آن كه شب قدر يكى از اين دو شب است ، و در چند روايت است كه از معصوم سؤال كردند كه : معيّن فرمائيد شب قدر كدام‌يك از اين دو شب است ؟ تعيين نكردند بلكه فرمودند : ما أَيْسَرَ لَيْلَتَيْنِ فِيما تَطْلُبُ ، يا آن كه فرمودند : ما عَلَيْكَ أَنْ تَفْعَلَ خَيْراً فِي لَيْلَتَيْنِ ، و نحو ذلك ² .

وَقالَ شَيْخُنَا الصَّدُوقُ فِيما أَمْلىٰ عَلَى الْمَشايِخِ فِي مَجْلِسٍ واحِدٍ مِنْ مَذْهَبِ الإِماميّةِ : وَ مَنْ أَحْيَا هاتَيْنِ اللَّيْلَتَيْنِ بِمذاكِرَةِ الْعِلْمِ فَهُوَ أَفْضَلُ ³ .

و بالجُمله، از اين شب شروع كند به دعاهاى شبهاى دهۀ آخر ، كه از جمله اين دعا است كه شيخ كلينى در كافى از حضرت صادق عليه السلام روايت كرده كه فرمود : مى‌گويى در دهۀ آخر ماه رمضان در هر شب : أَعُوذُ بِجَلالِ وَجْهِكَ الْكَرِيمِ أَنْ يَنْقَضِي عَنِّي شَهْرُ رَمَضانَ أَوْ يَطْلُعَ الْفَجْرُ مِنْ لَيْلَتِي هٰذِهِ وَلَكَ قِبَلِي ذَ نْبٌ أَوْ تَبِعَةٌ تُعَذِّبُنِي عَلَيْهِ ⁴ .

و كفعمى در حاشيۀ بلد الأمين نقل كرده كه: حضرت صادق عليه السلام در هر شب از دهۀ آخر بعد