185و ابن بابويه به سند معتبر از سالم روايت كرده است كه گفت : رفتم به خدمت حضرت صادق عليه السلام در اواخر ماه رجب كه چند روز از آن مانده بود، چون نظر مبارك آن حضرت بر من افتاد فرمود كه : آيا روزه گرفته‌اى در اين ماه ؟ گفتم : نه واللّٰه اى فرزند رسول خدا ، فرمود كه : آنقدر ثواب از تو فوت شده است كه قدر آن را به غير خدا كسى نمى‌داند ، به درستى كه اين ماهى است كه خدا آن را بر ماههاى ديگر فضيلت داده، و حرمت آن را عظيم نموده، و براى روزه داشتن آن گرامى داشتن را بر خود واجب گردانيده ، پس گفتم : يابن رسول اللّٰه، اگر در باقيماندۀ اين ماه روزه بدارم آيا به بعضى از ثواب روزه‌داران آن فايز مى‌گردم ؟ فرمود : اى سالم، هر كه يك روز از آخر اين ماه روزه بدارد خدا او را ايمن گرداند از شدّت سكرات مرگ، و از هول بعد از مرگ، و از عذاب قبر ، و هركه دو روز از آخر اين ماه روزه دارد، بر صراط به آسانى بگذرد ، و هركه سه روز از آخر اين ماه را روزه دارد، ايمن گردد از ترس بزرگ روز قيامت، و از شدّتها و هولهاى آن روز، و برات بيزارى از آتش جهنّم به او عطا كنند ¹ .

و بدان كه از براى روزۀ ماه رجب فضيلت بسيار وارد شده است . و روايت شده كه اگر شخص قادر بر آن نباشد هر روز صد مرتبه اين تسبيحات را بخواند تا ثواب روزۀ آن را دريابد :

سُبْحانَ الْإِلٰهِ الْجَلِيلِ ! سُبْحانَ مَنْ لَايَنْبَغِى التَّسْبِيحُ إِلّا لَهُ ! سُبْحانَ الْأَعَزِّ الْأَكْرَمِ ! سُبْحانَ مَنْ لَبِسَ الْعِزَّ وَهُوَ لَهُ أَهْلٌ ² .

و امّا اعمال آن ، پس بر دو قسم است :

قسم اوّل : اعمال مشتركۀ آن است كه متعلّق به همۀ ماه است و اختصاصى به روز معيّن ندارد، و آن چند امر است :

اوّل : آن كه در تمام ايّام ماه رجب بخواند اين دعا را كه روايت شده حضرت امام زين‌العابدين عليه السلام در حجر در غرّۀ رجب خواند :

يَا مَنْ يَمْلِكُ حَوائِجَ السَّائِلِينَ ، وَيَعْلَمُ ضَمِيرَ الصَّامِتِينَ ، لِكُلِّ مَسْأَلَةٍ مِنْكَ سَمْعٌ حَاضِرٌ ، وَجَوَابٌ عَتِيدٌ . اللّٰهُمَّ وَمَواعِيدُكَ الصَّادِقَةُ ، وَأَيادِيكَ الْفَاضِلَةُ ،