67در حالى كه موحدان براى خدا نذر مىكنند و نام او را به زبان مىآورند، اما ثواب كار نيك خود را به اوليا هديه مىكنند و از اين طريق به درگاه الهى تقرب مىجويند.
مردى به حضور پيامبر(ص) رسيد و عرض كرد: اى پيامبر خدا، مادرم از دنيا رفته است و مىدانم اگر او زنده بود، صدقه مىداد، اگر از طرف او صدقه بدهم او سودى مىبرد؟
رسول گرامى (ص) فرمود: آرى.
آنگاه گفت: كدام يك از صدقهها سود بيشترى دارد؟
فرمود: آب.
در اين هنگام، سؤال كننده چاهى كند و پس از آماده شدن گفت: «هذه لأُمّ سعد»، «ثواب كندن اين چاه براى مادر سعد باشد».
لام در «لأُمّ سعد» همان لام « للنبى(ص)» است. 1 كه به اصطلاح «لام» انتفاع است نه لام تقرّب . ولى روح نذر اين است كه براى تقرّب به درگاه الهى متعهد شدم حيوانى را ذبح كنم و ثواب آن را به پيامبر اهدا كنم تا از اين طريق، به درگاه خداوندى تقرب بجويم شايد خدا بيمارم را شفا دهد.