52«هرگاه آنان زمانى كه بر خويش ستم كردهاند نزد تو بيايند و از خدا طلب مغفرت كنند و پيامبر نيز براى آنان طلب مغفرت كند، خدا را توبه پذير و رحيم خواهند يافت».
از برخى آيات استفاده مىشود كه امتهاى پيامبران پيشين نيز از آنان درخواست استغفار مىكردند. به عنوان نمونه فرزندان يعقوب آنگاه كه خطاى آنان آشكار گشت به پدر گفتند:
«يٰا أَبٰانَا اسْتَغْفِرْ لَنٰا ذُنُوبَنٰا إِنّٰا كُنّٰا خٰاطِئِينَ* قٰالَ سَوْفَ أَسْتَغْفِرُ لَكُمْ رَبِّي إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ». 1
«پدرجان! براى مغفرت گناهان ما از خداوند طلب آمرزش كن; ما خطاكار بوديم. [يعقوب]گفت: (سوف) از پروردگارم طلب مغفرت خواهم كرد، همانا او آمرزنده و رحيم است».
در جواز اين نوع توسل، جاى هيچ بحث و گفتگو نيست و مخالفتى با آن به چشم نمىخورد. چيزى كه مهم است آگاهى از سبب استجابت دعاى پيامبران است و آن، منزلت و جايگاه قدسى آنهاست.
6. توسل به دعاى پيامبر (ص) پس از رحلت
با توجه به اصول چهارگانه، كه در سؤال مربوط به امكان ارتباط مطرح گرديد، ثابت شد كه انسانهاى والا در جهان برزخ، حى و زنده هستند، و ارتباط ما با آنان برقرار است، در اين صورت درخواست دعا از آنان در هر دو حالت; حيات دنيوى و برزخى، كاملاً منطقى خواهد بود و آيه مربوط به درخواست استغفار، هر دو حالت را دربرمىگيرد،آنجا كه مىفرمايد: