268در اين جا نوعى تناقض از نظر اصول اهل سنت وجود دارد؛ زيرا مورخان بر اين نظريه‌اند كه دخت گرامى پيامبر، با خليفه بيعت نكرد و

تا آخرين لحظه زندگى، با او سخن نگفت. حتى مى‌گويند مادام كه دخت گرامى پيامبر در قيد حيات بود، على(ع) با ابوبكر بيعت نكرد، بلكه پس از گذشتن شش ماه از حادثه سقيفه با او بيعت نمود. ¹از طرفى در صحاح و مسانيد نقل مى‌كنند كه هر كس با امام زمان خود بيعت نكند، مرگ او مرگ جاهليت است.

مسلم در صحيح خود چنين نقل مى‌كند:

«هر كس بميرد و در گردن او بيعت [امامى]نباشد، با مرگ جاهليت از جهان رفته است». ²و نيز احمد بن حنبل در مسند خود نقل مى‌كند:

«هركس بدون شناخت امام خود بميرد، مرگ او به سان مرگ افراد در جاهليت است». ³اكنون اين دو گزاره را چگونه تصديق كنيم؟

از يك طرف، رضايت وخشنودى زهرا ملاك خشنودى خدا و خشم او نشانه خشم خداست، و نيز وى از سروران زنان جهان است. ⁴ طبعاً يك چنين فردى، پاك و معصوم خواهد بود.

از طرف ديگر او با خليفه بيعت نكرد و به همان حالت به لقاء اللّه پيوست.

اكنون بايد اين تعارض را به يكى از دو طريق حل كرد:

الف.مرگ زهراى اطهركه محور رضا و خشم الهى و سرور