218ابن عمر و على بن الحسين در اذان پس از «حَىّ على الفلاح» جمله «حىّ على خير العمل» مى‌گفتند 1 و از آنجا كه گفتن اين جمله نوعى شعار مخالفت بود، پيوسته در طول تاريخ، موافق و مخالف از آن بهره مى‌گرفتند.
در انتفاضۀ حسنى‌ها، آنگاه كه حسين بن على بن حسن (صاحب فخ) بر مدينه مسلط شد، عبد اللّه بن حسن أفطس بر بالاى مناره‌اى كه روى مرقد پيامبر گرامى ¦ است، قرار گرفت و به مؤذن گفت: بگو: «حى على خير العمل» مؤذن نيز اين جمله را به زبان راند. 2و نيز در دولت آل بويه كه تمايلات شيعى داشتند، شعار شيعيان بغداد در اذانها جمله «حَىّ عَلى خير العمل» بود، آنگاه كه سلجوقى‌ها روى كار آمدند اين شعار ممنوع گرديد، و شگفت اين است كه فرمان دادند در اذان صبح، جملۀ «الصلاة خير من النوم» را بگويند، و اين جريان در سال 448 رخ داد. 3