197ماهى خدا را تسبيح نمى‌گفت، تا روز رستاخيز در شكم آن ماهى مى‌ماند:
«فَلَوْ لاٰ أَنَّهُ كٰانَ مِنَ الْمُسَبِّحِينَ* لَلَبِثَ فِي بَطْنِهِ إِلىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ». 1
«اگر از تسبيح گويان نبود، تا روز رستاخيز در شكم آن مى‌ماند».
بنابراين، همان خدايى كه اين دو ولى را تا اين حد زنده نگاه داشته يا مى‌توانست زنده نگاه دارد، چرا آخرين وصى و ذخيره خود را تحت عنايات خود، زنده نگاه ندارد؟ در اين مورد به آيه شريفه توجه كنيد:
«وَ مٰا قَدَرُوا اللّٰهَ حَقَّ قَدْرِهِ». 2
«آنها خدا را چنان كه شايسته اوست نشناختند».
مسأله طول عمر حضرت ولى عصر، مسأله عنايات الهى است و اگر عنايات او نبود، رويدادهاى بى‌شمار و مصائب روزگار و پيامدهاى بد در كمين آن حضرت بود. خداست كه او را از اين حوادث حفظ كرده و عمر طولانى بخشيده است و به قول شاعر:
خدايى كه جهان پاينده دارد تواند حجتى را زنده دارد
2. روش طبيعى
از آنجا كه در علم طب و زيست شناسى، براى عمر انسان حدى معين نشده كه تجاوز از آن امكان نداشته باشد، مى‌توان با يافتن علل پيرى و مرگ زودرس و مقابله با آنها، طول عمر بشر را افزايش داد، چنان كه هم اكنون بر اثر پيشرفت‌هاى علم طب و بهداشت عمومى در