198كشورهاى پيشرفته، متوسط طول عمر انسان‌ها افزايش يافته است، مثلاً در آمريكا در سال 1901، عمر متوسط مردان 48/23سال و زنان 51/80سال بوده، ولى در سال 1944 عمر متوسط مردان به 63/50و زنان به 68/95سال رسيده است. اين افزايش بيشتر شامل وضع تغذيه و بهداشت در دوران كودكى و بهبود وضع درمان و پيشگيرى مخصوصاً در بيمارى‌هاى واگيردار است ولى در بيمارى‌هاى استحاله‌اى مانند تصلب شرايين هنوز پيشرفت چندانى حاصل نشده است. ¹اين آمار مربوط به اعصار پيشين است، ولى اكنون وسايل بهداشت و درمان و تغذيه بهبود يافته و حتى در ايران، ميانگين عمر بالا رفته است.

طول عمر بيشتر به وراثت، محيط زيست، نوع كار و شغل از نظر فشار روحى و عصبى و نيز تغذيۀ صحيح بستگى دارد.

افزايش طول عمر به خودى خود علت مرگ نيست، بلكه بر اثر بيمارى‌ها و عادات مضر، اعضاى اصلى بدن فرسوده شده و از كار مى‌افتند. هم اكنون عمر بالاى صد سال فراوان ديده مى‌شود و در كشورهايى نظير تركيه و قفقاز و كشورهاى بالكان، به علت شرايط زيست محيطى و تغذيه طبيعى و سالم، افراد بالاى صد سال فراوان ديده مى‌شوند.

در تاريخ زندگى انسان، افراد معمّر فراوان ديده شده‌اند، حتى كتاب‌هايى تحت عنوان «المعمّرون» نوشته شده است.