36همچنين «ابن ابىدنيا» از «شعبى» روايت مىكند كه مردى به حضرت محمد(ص) عرض كرد: «من از بدر مىگذشتم، ديدم كه مردى از زمين بيرون آمد. فرد ديگرى آنقدر بر سر او زد تا اينكه در زمين فرو رفت و اين كار چند بار تكرار شد». رسول خدا(ص) فرمود: «او ابوجهل بن هشام است كه تا روز قيامت شكنجه مىشود». «زرقانى» نيز اين روايت را در «شرح المواهب اللدنية» نقل كرده است. 1
ظاهراً مردى كه اين روايت را براى رسول خدا نقل كرده، ابن عمر است. اين احتمال نيز وجود دارد كه فرد ديگرى غير از ابن عمر باشد.
«سمهودى» مىگويد:
بدانكه شفاعتخواستن از پيامبر(ص) و استغاثه به مقام و منزلت و بركت ايشان را انبيا و رسولان الهى نيز انجام دادهاند. اين عمل سنت است و سلف صالح به آن عمل مىكردند. همچنين پيش از خلقت آن حضرت نيز به آن عمل شده است؛ چنانكه در زمان حيات مبارك ايشان و پس از رحلت آن حضرت و در صحراى قيامت، به رسول خدا(ص) توسل صورت مىگيرد و از او شفاعت خواسته مىشود. 2
[بنابراين توسل به رسول خدا را به چند دوره زمانى تقسيم مىكنيم و روايات ثابتكننده سخن خود را مىآوريم]:
اول: [توسل به آن حضرت پيش از آفرينش ايشان]: درباره توسل پيامبران به رسول اعظم(ص) به روايتى بسنده مىكنيم كه برخى از جمله