52 مردم در يك مسجد، رساترين دليل بر اين است كه نماز جمعه با ديگر نمازها فرق دارد و فقط بايد در يك نقطه اقامه شود. 1
«خطيب بغدادى» در «تاريخ بغداد» مىگويد:
در زمان معتضد عباسى در دارالخلافه (بغداد) براى اولين بار در تاريخ اسلام، با وجود محل برگزارى نماز جمعه، مصلاى جديدى بنا شد. دليل اين كار ترس خلفا از جانشان بود. اين كار در سال دويست و هشتاد هجرى انجام گرفت. پس از آن، در دوران مكتفى مسجدى ساخته شد و مردم براى نماز جمعه در آنجا جمع شدند.
برگزارى نماز جمعه در چند نقطه، امرى بود كه مسلمانان در سرزمينهاى مختلف انجام مىدادند. هيچ كس نيز اين عمل را بدعت و گمراهى و كسانى كه اجازه چنين كارى را دادند، بدعتپيشه و گمراه ندانست؛ زيرا اين امر از فروع مسائل فقهى است كه نظر دانشمندان درباره آن مختلف است و هريك برپايه ادلهاى كه در اختيار داشتهاند، فتواى متفاوتى بيان كردهاند. 2
«شيخ غمارى» در جاى ديگر مىگويد:
بدعتى كه از فروع مسائل است، ضلالت و گمراهى نيست؛ زيرا از رويدادهايى است كه با گذشت زمان تفاوت پيدا مىكند. حكم اين نوع بدعت، از ادله تشريع و قواعد فقهى استخراج مىشود؛ قواعدى كه مبتنى بر مراعات مصالح و مفاسد است. 3
بنابراين مصلاى نماز جمعه، متعدد شد؛ به طورى كه در يك محله،