111 به همين دليل، آيه بالا نازل شد؛ زيرا يهوديان معتقد بودند كسى كه به تورات و سنت حضرت موسى(ع) پايبند باشد، ولى پس از پيامبرى حضرت عيسى(ع) به دين اين پيامبر درآيد و دين و سنت حضرت موسى را نيز دنبال كند، هلاك شده است. همچنين مسيحيان بر اين باور بودند كه هركس انجيل را بپذيرد و از آن پيروى كند، مؤمن است و اين دين از او پذيرفته است تا اينكه آيين اسلام و رسول خدا(ص) مبعوث شد. پس هركس از عيسى پيروى نكند و سنت او و دستورات انجيل را رها كند، هلاك مى‌شود. اين سخن با روايتى كه ابن عباس نقل كرده، منافات ندارد.

ابن عباس درباره اين آيه مى‌گويد: پس از اين آيه، خداوند آيه:

وَ مَنْ يَبْتَغِ غَيْرَ الْإِسْلاٰمِ دِيناً فَلَنْ يُقْبَلَ مِنْهُ وَ هُوَ فِي الْآخِرَةِ مِنَ الْخٰاسِرِينَ (آل‌عمران: 85)

و هر كس جز اسلام، (وتسليم در برابر فرمان حق،) آيينى براى خود انتخاب كند، از او پذيرفته نخواهد شد؛ و او در آخرت از زيانكاران است.

را نازل كرد. بنابراين، سخن ابن عباس خبردادن از اين حقيقت است كه پس از نازل شدن آيين اسلام، پيروى از هيچ طريقت و آيينى پذيرفته نيست؛ مگر اينكه موافق آيين اسلام باشد. اما آنچه پيش از آمدن اسلام انجام شده، اگر براساس پيروى از پيامبر وقت بوده، در مسير هدايت و نجات بوده است. بنابراين، يهوديان پيروان حضرت موسى(ع) هستند. آنان در زمان خويش تورات را ملاك كردار خويش قرار مى‌دادند. وقتى حضرت عيسى(ع) به پيامبرى برگزيده شد، وظيفه بنى‌اسرائيل پيروى از اين پيامبر