89
المراد بمحبّة الله ارادة الخير للعبد و حصول الثواب له. 1
مقصود از محبّت خداوند اراده خير براى بنده و حصول ثواب براى اوست.
6. طبرى و قول به تأويل
طبرى در ذيل آيه: ( يَوْمَ يُكْشَفُ عَنْ سٰاقٍ ) (قلم: 42) مىگويد:
قال جماعة من الصحابة و التابعين من أهل التأويل: يبدو عن أمر شديد. 2
جماعتى از صحابه و تابعين از اهل تأويل گفتهاند كه مقصود به آيه آن است كه با شدت، ظهور و بروز خواهد نمود.
طبرى همچنين در تفسير آيه: ( الرَّحْمٰنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوىٰ ) (طه: 5) مىگويد: « أي علا و ارتفع » 3؛ «يعنى بلندمرتبه و مرتفع است».
رجوع ابن تيميه از انكار تأويل
ابن تيميه گرچه در ابتداى امر معتقد به عدم تأويل صفات خبرى بوده ولى در آخر امر از اين رأى برگشته و تأويل صفات را پذيرفته است. او در جايى مىگويد: