67

تأويل از ديدگاه عالمان اهل سنت

تأويل به جهت ملاحظه درك عقلى است و در جايى مطرح است كه حمل لفظ بر ظاهر با احكام عقلى قطعى سازگارى ندارد يا با سياق مناسب نيست، پس به احكام عقل قطعى بايد توجه كرد، و اين همان چيزى است كه قرآن به آن تذكر داده و عالمان اهل سنت به‌ويژه سلف نيز به آن توجه داشته‌اند.

قرآن كريم كسانى را كه از عقل خود استفاده نمى‌كنند، به بدترين چهارپايان تعبير كرده است و مى‌فرمايد:

(إِنَّ شَرَّ الدَّوَابِّ عِنْدَ اللّٰهِ الصُّمُّ الْبُكْمُ الَّذِينَ لاٰ يَعْقِلُونَ ) (انفال: 22)

همانا بدترين چهارپايان نزد خداوند اشخاص كر و گنگى هستند كه تعقّل نمى‌كنند.

همچنين مى‌فرمايد: ( يَجْعَلُ اللّٰهُ الرِّجْسَ عَلَى الَّذِينَ لاٰ يُؤْمِنُونَ ) ؛ «خداوند پليدى را براى كسانى قرار داده كه تعقل نمى‌كنند».