81

4. دور شدن از اهل كتاب

( وَ إِذٰا رَأَيْتَ الَّذِينَ يَخُوضُونَ فِي آيٰاتِنٰا فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ حَتّٰى يَخُوضُوا فِي حَدِيثٍ غَيْرِهِ ) (انعام: 68)

و هرگاه كسانى را ديدى كه آيات ما را به استهزا مى‌گيرند، از آنان روى برگردان تا به سخن ديگرى بپردازند.

5. از اهل كتاب نپرسيد

( قُلْ رَبِّي أَعْلَمُ بِعِدَّتِهِمْ مٰا يَعْلَمُهُمْ إِلاّٰ قَلِيلٌ فَلاٰ تُمٰارِ فِيهِمْ إِلاّٰ مِرٰاءً ظٰاهِراً وَ لاٰ تَسْتَفْتِ فِيهِمْ مِنْهُمْ أَحَداً ) (كهف: 22)

بگو: پروردگار من از تعدادشان آگاه‌تر است. جز گروهى اندك، تعداد آنان را نمى‌دانند، پس در مورد آنان جز با دليل سخن مگو واز هيچ كس از آنان درباره اينان سؤال مكن.

6. با وجود قرآن نيازى به غير نيست

( أَ وَ لَمْ يَكْفِهِمْ أَنّٰا أَنْزَلْنٰا عَلَيْكَ الْكِتٰابَ يُتْلىٰ عَلَيْهِمْ إِنَّ فِي ذٰلِكَ لَرَحْمَةً وَ ذِكْرىٰ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ ) (عنكبوت: 51)

آيا همين اندازه براى آنان كافى نيست كه ما اين كتاب آسمانى را براى تو نازل كرديم كه پيوسته بر آنان تلاوت شود. به درستى كه در آن، رحمتى بزرگ ونيز پند وعبرت براى اهل ايمان است.

نهى از فراگيرى از يهود