57
مرحله اول: بررسى اصل نسبت
شواهدى اين احتمال را تقويت مىكند كه اين نسبت به هشام چيزى جز افترا وتهمت نيست. اينك به برخى از آنها اشاره مىكنيم:
1. هشام از جمله اصحاب امامان اهل بيت: به حساب مىآمده كه به عنوان مدافع از حريم حقّ وحقيقت مطرح بودهاند. كسانى كه در مقابل خطوط انحرافى ايستادگى كرده ودرصدد ابطال شبهههاى آنان برآمدهاند. حال چگونه مىتوان او را متّهم به چنين عقيدهاى كرد كه از خارج اسلام وارد شده است؟
2. با مراجعه به كتب رجالى پى خواهيم برد كه هشام ويونس با مشكلى از درون مذهب وآن هم از ناحيه برخى از اصحاب خود مواجه بودند؛ زيرا برخى نمىتوانستند مقام ومنزلت آن دو را مشاهده كنند ولذا به جهت حسدى كه به او داشتند او را به قول به تجسيم متهم ساختند.
كشى در رجال خود از سليمان بن جعفر نقل كرده كه گفت: از امامرضا(ع) درباره هشام بن حكم سؤال كردم؟ حضرت فرمود: «او بندهاى نصيحت كننده بود كه از ناحيه اصحاب خود به جهت حسدى كه به او داشتند اذيت وآزار شد». 1
يونس بن عبدالرحمن واصحاب او نيز از طرف جماعتى مورد سعايت قرار گرفته وبه جهت جلالت قدر وقربش نزد امام، مورد