37
(فِي بُيُوتٍ أَذِنَ اللّٰهُ أَنْ تُرْفَعَ وَ يُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ يُسَبِّحُ لَهُ فِيهٰا بِالْغُدُوِّ وَ الْآصٰالِ * رِجٰالٌ لاٰ تُلْهِيهِمْ تِجٰارَةٌ وَ لاٰ بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللّٰهِ ...) (نور: 36 و 37)
]اين چراغ پرفروغ[ در خانههايى قرار دارد كه خداوند اذن فرموده ديوارهاى آن را بالا برند ]تا از دستبرد شياطين وهوسبازان در امان باشد[؛ خانههايى كه نام خدا در آنها برده مىشود، وصبح وشام در آنها تسبيح او مىگويند. مردانى كه نه تجارت ونه معاملهاى آنان را از ياد خدا غافل نمىكند...
اينها اطلاقات وعموماتى است كه مىتوان از آنها حكم استحباب ورجحان اعمالى را؛ همچون بناى بر قبور، برپايى مراسم جشن وعزادارى در ولادت ومناسبات وسوگوارى اولياى الهى وفروع ديگر را استفاده كرد.
7. خداوند متعال مىفرمايد:
(وَ إِذٰا قُرِئَ الْقُرْآنُ فَاسْتَمِعُوا لَهُ وَ أَنْصِتُوا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ ) (اعراف: 204)
هنگامى كه قرآن خوانده مىشود، گوش فرا دهيد وخاموش باشيد؛ شايد مشمول رحمت خدا شويد.
از اطلاق آيه فوق استفاده مىشود كه انسان مىتواند با هر وسيلهاى جديد نيز كه اختراع شده قرآن را استماع كرد.
8. همچنين مىفرمايد: لَنْ يَجْعَلَ اللّٰهُ لِلْكٰافِرِينَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ سَبِيلاً ؛ «خداوند هرگز كافران را بر مؤمنان تسلّطى نداده است». (نساء: 141)
امروزه انواع واقسام مختلفى از ايجاد سلطه از ناحيه كفّار بر مؤمنين