21است. معمولا در مواردى كه كلمه سنّت با كتاب ذكر شده، مقصود سنّت به معناى اول است. از امام صادق(ع) روايت شده كه فرمود:

مَا مِنْ شَىْءٍ إِلاّ وَفِيهِ كِتابٍ‌ٌ أَو سُنّة. ¹

هيچ موضوعى نيست، مگر آنكه براى او حكمى در كتاب يا سنّت وجود دارد.

همچنين در رواياتى كه سنّت وبدعت با يكديگر ذكر شده، مقصود از سنّت همين معناست.

معناى دوم سنّت نيز در روايات كاربرد فراوان دارد؛ مثلاً در روايات مى‌خوانيم:

«السواك هو من السنة، ومطهّرة للفم» ² «مسواك كردن از سنّت است ودهان را پاك مى‌كند».

و نيز آمده است:

من السنة أن تصلّى على محّمد وأهل بيته فى كلّ جمعة ألف‌مرّة. ³

از سنّت است كه بر محمّد واهل بيت او در هر جمعه هزار بار صلوات بفرستى.

سنت در اصطلاح فقها

سنّت در اصطلاح فقها عبارت است از: قول يا فعل يا تقرير معصوم.

همه مسلمانان به عصمت پيامبر اكرم(ص) عقيده دارند، بدين‌جهت