19

سنّت

سنّت در لغت

سنّت در لغت به معناى روش وسيره است، وجمع آن سنن است، مانند غرفه وغُرَف. واژه سنّت در قرآن كريم به خداوند ونيز به گذشتگان نسبت داده شده است؛ چنان‌كه مى‌فرمايد:

(سُنَّةَ اللّٰهِ الَّتِي قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلُ وَ لَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللّٰهِ تَبْدِيلاً) (فتح: 23)

اين سنّت الهى است كه در گذشته نيز بوده است وهرگز براى سنّت خدا تغيير نخواهى يافت.

ونيز مى‌فرمايد: فَقَدْ مَضَتْ سُنَّتُ الْأَوَّلِينَ . (انفال: 38)

مقصود از سنّت الهى، طريقه حكمت وروش اطاعت اوست. سنّت الهى درباره بشر اين بوده است كه پيوسته آنان را بيافريند، وقرنى را پس از قرنى وامّتى را بعد از امّتى پديد آورد. وبا فرستادن پيامبران الهى ونازل كردن كتب وشرايع آسمانى، طريقه اطاعت وبندگى را به آنان بياموزد، وبدين وسيله آنان را امتحان وآزمايش كند، تا آنان بتوانند بر