85در «الحصن الحصين» توسل به انبيا و اولياى الهى از آداب دعاكردن شمرده شده است. در اين كتاب دعايى مأثور نقل شده كه [به هنگام گام برداشتن براى رفتن به مسجد با اين عبارت دعا كنيم]:

« اللّهُمَّ إنِّي أَسأَلُكَ بِحَقِّ السّائِلينَ عَلَيكَ وَ بِحَقِّ مَمشايَ إلَيكَ فَإنِّي لَم أَخرُج أَشَراً وَ لا بَطَراً... » ¹.

در كتاب «بدايع الصنايع»، اثر علامۀ فقيه «علاءالدين ابوبكر بن مسعود كاشانى» كه به «ملك العلماء» لقب يافته است (م 587 ق) آمده است: مكروه است كه در دعا بگوييم به حق پيامبران و به حق فلان از تو مى‌خواهم؛ زيرا هيچ كس حقى بر خداوند تبارك و تعالى ندارد. همچنين مكروه است بگوييم خدايا به منزلگاه‌هاى عزّت تو در عرش از تو مى‌خواهم. از «ابويوسف» نقل شده كه به دليل آمدن اين عبارت در روايت نقل شده از رسول خدا(ص)، دعا كردن با اين الفاظ جايز است. از رسول گرامى اسلام نقل شده كه در دعاى خود مى‌فرمودند:

اللّهُمَّ إنِّي أَسأَلُكَ بِمَعاقد العِزِّ مِن عَرشِكَ وَ مُنتَهَى الرَّحمَةِ مِن كِتابِكَ وَ بِاسمِكَ الأَعظَمِ وَ مَجْدِكَ الأعلى وَ كَلَماتِكَ التّامَّةِ. ²

ظاهر روايت به گونه‌اى است كه اين لفظ موجب ايجاد توهم تشبيه مى‌شود؛ زيرا عرش از آفريده‌هاى خداوند است. بنابراين، محال است كه عزت خداوند وابسته به امرى آفريده شده باشد. با توجه به