52[189] م - اگر كسى سر نتراشيد و تقصير نكرد در منى و از آن‌جا كوچ كرد بايد مراجعت كند و عمل را انجام دهد و فرقى نيست در اين حكم بين كسى كه عمداً ترك كرده يا نسياناً ¹و سهواً يا بواسطه مسأله ندانستن.

[190] م - اگر براى اين شخص ممكن نشود برگشتن به منى، هرجا كه هست سر بتراشد يا تقصير كند و موى خود را بفرستد ² به منى، در صورت امكان، و مستحب است كه مو را در منى دفن كند در محل خيمه خود. ³[191] م - اگر قبل از سر تراشيدن يا تقصير، طواف و سعى كند از روى سهو يا جهل به حكم، بايد برگردد و سر بتراشد يا تقصير كند و پس از آن طواف و نماز آن و سعى را به‌جا آورد ⁴ و اگر نمى‌تواند به منى برگردد هرجا هست سر بتراشد و تقصير كند و اعاده كند طواف و نماز و سعى را.

[192] م - به احتياط واجب ⁵ بايد در منى اول رمى جمره كند و بعد از آن ذبح كند و بعد تقصير يا حلق.

[193] م - اگر برخلاف اين ترتيب عمل كند، پس اگر از روى غفلت و سهو بوده، اعاده لازم نيست و اگر از روى جهل به مسأله بوده بعيد نيست كه اعاده نخواهد و احتياط به اعاده است و اگر از روى علم و عمد بوده ⁶ در صورت امكان احتياط را ترك نكند. ⁷[194] م - تأخير حلق، تا آخر ايام تشريق مانع ندارد، هرچند عمدى باشد و حلق در شب هم صحيح است و كفايت مى‌كند. ⁸