76هدايت و كاستى از كورىِ ضلالت... پس به وسيله قرآن دردهاى خود راشفا ببخشيد و در ناراحتيها از او كمك بخواهيد.

عن على بن سالم عن ابيه قال: قلت لابى عبدالله(عليه السلام): يابن رسول اللّه، ما تقول فى‌القرآن؟ فقال:

هو كلام اللّه وقول اللّه و كتاب اللّه و وحى اللّه و تنزيله و هو الكتاب العزيز الذى لا يأتيه الباطل من بين يديه و من خلفه تنزيل من حكيم حميد ¹.

على بن سالم از پدرش نقل مى‌كند كه از امام صادق(عليه السلام) پرسيدم كه: درباره قرآن چه مى‌گويى؟ فرمود: آن كلام خدا و سخن خدا و كتاب خدا و وحى وتنزيل خدا است و آن همان كتاب عزيزى است كه باطل نه از پيش رو و نه از پشت سر در آن راه نمى‌يابد و نازل شده از جانب خداى حكيم و حميد است.

از اين گونه روايات بسيار داريم كه در آنها پيامبر وائمه ارزش و اهميت قرآن را گوشزد كرده‌اند و مردم را به سوى قرآن رهنمون شده‌اند. پر واضح است كه اگر خللى در قرآن بود بدين گونه مردم به سوى آن دعوت نمى‌شدند.

*2. موضوع عرض روايات به قرآن

علاوه بر اينكه در روايات ما مردم به سوى قرآن دعوت شده‌اند، قرآن ميزان و معيار و الگوى صحت روايات هم معرفى شده است; بدين‌گونه كه در روايات متعددى از معصومين دستور رسيده است كه هر روايتى از ما به شما برسد آن را به قرآن عرضه كنيد، اگر مخالف قرآن باشد، آن روايت را به ديوار بزنيد و بدانيد كه آن روايت از ما نيست و يك روايت جعلى است. البته روايات مربوط به اين قسمت فراوان است و ما تنها به ذكر دو روايت بسنده مى‌كنيم:

قال الصادق(عليه السلام):

إنّ على كلّ حق حقيقة و على كلّ صواب نوراً، فما وافق كتاب اللّه فخذوه و ما خالف كتاب اللّه فدعوه ².

هر حقى حقيقتى دارد و هر كار خوبى نورى دارد، پس هر چه موافق كتاب خدا باشد آن را اخذ كنيد و هر چه مخالف كتاب خدا