97انتصاب از جانب خالق است نه انتخاب از جانب خلق. قرآن هم با واژه جَعَل تعبير آورده است. جعل همان انتصاب است; وَ جَعَلْنٰاهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنٰا وَ أَوْحَيْنٰا إِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْرٰاتِ وَ إِقٰامَ الصَّلاٰةِ وَ إِيتٰاءَ الزَّكٰاةِ وَ كٰانُوا لَنٰا عٰابِدِينَ . ¹

از لطافت‌هاى قرآن كريم اين كه واژه امامت (مفرد و جمع) دوازده‌بار در قرآن كريم آمده است. آيا اين نكته ايهام به‌حقيقت‌امامت و حقانيت مذهب ندارد؟ و آيا مى‌توان گفت كه اين‌لطيفه ربّانى امرى اتفاقى است؟! خداوند حكيم عليم‌است و با يك حكمت و وجاهت و توجه خاص در قرآن اين‌چنين آورده است. مانند واژه موعظه و لسان كه هر دو 25 بار آمده است; يعنى از زبان‌بايد فقط موعظه و پند را بهره گرفت. زبان مساوى است باموعظه و موعظه هم مساوى با لسان است. همچنين موت وحيات نيز هر يك 145 بار آمده است و دنى و آخرت هريك115 نوبت آمده است. پس اسرارى وجود دارد و سرّ را بايد از صاحب سرّ دريافت و بهره گرفت و اينها را شايد بتوان از مظاهر اعجاز نبوى‌دانست.

*كرامت

كرامت و معجزه ، هر دو خرق عادت است. امامان(عليهم السلام)، هم اعجاز دارند هم كرامت و مفسّرانِ حقيقى قرآنند، بلكه عِدل آن و به بينش دقيق‌ترى خودِ قرآنند. على(عليه السلام) در جنگ با