66او دوران تلخ كنيزى را پشت سر گذاشت. آن گاه كه همسرش حضرت ابراهيم از طرف خداى تعالى مأمور شد او و فرزندش اسماعيل را به سوى بيتالله الحرام كوچ دهد، بىهيچ اعتراضى پذيرفت و در بيابان خشك و سوزان و بى آب و علف مكّه، در كنار كوههاى بى رزق و روزى مكّه مسكن گزيد.
او در اين امتحان نيز موفق و پيروز شد.
هنگامى كه ابراهيم، هاجر و اسماعيل را ترك مىكرد، هاجر به او گفت: ما را به چه كسى مىسپارى؟ ابراهيم(عليه السلام)گفت: شما را به صاحب اين بنا مىسپارم.
حضرت ابراهيم به سوى فلسطين رهسپار گرديد. ذخيره آب هاجر تمام شد. در آن نزديكىها آبى نبود تا تشنگى خود و كودكش را برطرف كند. براى يافتن آب از كوه صفا به مروه و از مروه به صفا دويد. خداوند تلاشهاى فراوان اين مادر را براى به دست آوردن آب پاسخ داد و سرانجام، به معجزه الهى، آب زمزم از آن سرزمين آب نديده، پديدار گشت تا بسان يك معجزه جاودان در طىّ قرون متمادى باقى بماند و هم اكنون نيز سخاوتمندانه آب آشاميدنى زوّار بيت الله الحرام و مسجد نبوى شريف را تأمين مىكند.
وقتى ابراهيم مأموريت يافت كه عزيز دلش، اسماعيل راقربانى كند، نقش مثبت و صبر زيباى حضرت هاجر بارديگر تجلّى يافت. او در مقابل وسوسههاى شيطان استوارايستاد و هرگز تسليم نشد و به قربانى شدن