192 اُقبّلك و اعلَم انّك لا تضر و لا تنفع.» امّا بعضى از وابستگان اهل بيت(عليهم السلام) پاسخ دادند:«والله انّه لَيَضرّ و ينفع.» ويژگى حجرالاسود اين است كه همانند مسجد، كه روز قيامت شفاعت و شكايت دارد، آن نيز شفاعت و شكايت دارد. از برخى شكايت مى‌كند و به سود برخى ديگر شفاعت مى‌كند. اين سنگ بنابر نقل محدّت قمى در سفينة البحار ويژگيهايى ديگر نيز دارد و از آن جمله، نشان بيعت خدا با انسان است و بوسيدن و استلام و اشاره ما، تجديد بيعت با خداى فطرت آفرين است.

هنگامى كه ابراهيم خليل(عليه السلام) حجرالاسود را در كعبه گذارد، نورى از حجرالاسود درخشيد كه شرق و غرب چپ و راست را روشن ساخت و از همين رو بود كه خداوند متعال هر جايى را كه نور حجرالاسود بر آن تابيده بود، حرم قرار داد.

از امام صادق(عليه السلام) پرسيدند:

«كيف صار النّاس يستلمون الحجر و الركن اليمانى و لا يستلمون الركنين الآخرين فقال انّ الحجر الاسود و الركن اليمانى عن يمين العرش و انّما امرالله ان يستلم ما عن يمين عرشه.» ¹

از رسول نقل است: «حجر الاسود و مقام ابراهيم فرداى قيامت مى‌آيند و با زبان خود گواهى مى‌دهند براى كسانى كه آنها را درك كرده‌اند و استلام نموده‌اند.» و نيز نقل است كه