187اى عزيز! چه بسا در مدّت عمر، همين نوبت توفيقت يار شده است و به زيارت و طواف كعبه رسيدهاى و نعمت مجاورت مدينه پيامبر(صلى الله عليه وآله) و مكّه معظّمه را يافتهاى. بكوش كه در هنگام فراغت، از طواف و نماز و تلاوت قرآن سود جويى. غفلت تو را نگيرد كه شيطان فريبنده است. زمان به سرعت مىگذرد و ناگهان بانگ رحيل سر مىدهند كه قافله در حال بازگشتن است. شيطان همواره آدمى را در عبادت وسوسه مىكند كه در آينده و سفرهاى بعد اين كارها را انجام مىدهى. او نمىگذارد در جوار كعبه و مطاف و حين طواف، توبه و استغفار كنى، نمىگذارد نماز بخوانى، نمىگذارد قرآن تلاوت كنى و وقتى چشم باز مىكنى كه همه چيز پايان پذيرفته است. آينده را خدا مىداند كه آيا موفق شوى يا نه. بگو اين جا مكّه است، اين جا مدينه است، اين كعبه بيت الله الحرام است، اين خانه، خانه نبىّ و ولىّ و وصىّ و زهراى مرضيه است و اينها همه بازار آخرت است. براى قيامت كبراى خود توشهاى برگير كه فرداى قيامت اهل محشر مىگويند: اى كاش از پيش ذخيرهاى براى خود فرستاده بوديم و فرشتگان الهى در آن روز از سوى ربّ الارباب مىگويند:
هين چه آورديد دست آويز را
ارمغان روز رستاخيز را
در مكّه و مدينه به زيارت و طواف و نماز و قرائت قرآن،