91
2-3. اشكال اعراض مشهور
اشكال ديگرى كه بر روايت شده عبارتست از اعراض مشهور.
هر چند سند روايت بسيار خوب بود؛ اما اعراض مشهور بدان و عدم استناد به اين روايت در ميان فقهاء بزرگوار شيعه در زمانهاى گوناگون، مىتواند خدشهاى براى روايت باشد.
جاى اين پرسش براى هر محققى وجود دارد كه چرا اكثريت فقهاء عظام، در ترجيح اين روايت صحيح السند با روايت محمد بن مسلم كه داراى اشكالات سندى است؛ روايت دوم را برگزيده اند و عملا نسبت به روايت نخست اعراض كردهاند.
آيا اين اعراض مشهور، دليلى بر عدم اطمينان به اين روايت نيست؟
آيا اين اعراض مشهور كاشف از وجود مشكل در سند و يا دلالت روايت نمىباشد؟
آيا فقهاء قرائنى در دست داشتهاند كه اكثريت به اين روايت عمل نكرده و روايت ديگر را ترجيح دادهاند؟
اگر دو روايت مساوى بودند و يكى بر ديگرى ترجيح نداشت مىتوانستيم روايت حلبى را بگونهاى توجيه كنيم. امّا ترجيح يك روايت داراى اشكال سندى را بر روايت صحيحه چگونه توجيه كنيم؟
برخى از فقهاء نيز همين اعراض مشهور را قرينهاى بر عدم اعتماد و عمل به روايت دانستهاند. به عنوان مثال مرحوم آيةالله شاهرودى - ره - در كتاب الحج خويش فرموده: «و لكن اعراض الاصحاب عنه مانع عن العمل به» 1 اعراض فقها مانع عمل كردن به اين حديث است.
بنابراين؛ اعراض مشهور بزرگان مذهب از روايت صحيحه حلبى، بزرگترين مانع براى عمل به اين روايت خواهد بود.