122 تَعْلَمُونَ » . خداوند به آنها غضب كرد، فرشتگان الهى درخواست توبه نمودند خداوند آنها را امر كرد تا طواف بيت معمور كنند آنها هفت سال طواف كردند، استغفار نمودند و توبه كردند. خداوند توبه آنها را پذيرفت و سپس كعبه را بحذاى آن روى زمين مستقر كرد و طواف آن را توبه و طهارت بنى آدم قرار داد. خداوند توبه را دوست دارد، پشيمانى بندگان را دوست دارد، از استغفار بندگان استقبال مى‌كند، خداوند مى‌خواهد آدميان مانند فرشتگان دور خانه‌اش در زمين بگردند تا از اين طريق گناهان آنها را بريزد. خداوند طواف را وسيلۀ آمرزش بندگان قرار داد و خواست تا بندگانش در عمر خويش يكبار پاك شوند و مزۀ ملكوتى طهارت را بچشند. هر كس هفت بار اين خانه را طواف كند و دو ركعت نماز، در هر جاى مسجد كه بخواهد بخواند، خداوند شش هزار حسنه برايش مى‌نويسد و شش هزار گناه از او مى‌زدايد و شش هزار درجه بر او مى‌افزايد وشش هزار نياز از او بر مى‌آورد. هر كدام از اين نيازها زود برآيد به خاطر رحمت خداست و هر كدام به تأخير افتد به خاطر اشتياق خداوند به دعاى اوست». ¹

حمّاد بن عيسى مى‌گويد: روزى جهت پرسيدن سئوالى خدمت رسول خدا صلى الله عليه و آله رسيدم.

لحظه‌اى كه نگاهم به ايشان افتاد، نتوانستم سخن بگويم. رسول خدا صلى الله عليه و آله دست به سينۀ من گذاشت و فرمود: سئوالت را بپرس. در اين لحظه اشك مهلتم نمى‌داد و باز نتوانستم سؤالم را بپرسم. وقتى پيامبر صلى الله عليه و آله اشكها و سر برهنه مرا ديد، چنين فرمود:

«هر كسى طواف خانۀ خدا كند، در حالى كه سر و پايش برهنه باشد، گناهان خود را مدّ نظر گيرد، استلام حجر كند، بدون اينكه كسى را آزار دهد و دائماً ذكر خدا گويد، خداوند به ازاى هر گامى هفتاد هزار حسنه به او دهد، هفتاد هزار گناه او محو كند، هفتاد هزار درجه به او رفعت دهد، به جاى او هفتاد هزار بنده آزاد مى‌كند، شفاعت او را در باب هفتاد نفر از اهل بيتش مى‌پذيرد و هفتاد هزار حاجت او را برآورده مى‌كند ؛ چه زود چه دير». ²