180
واسطه بودن ائمه (عليهم السلام)
فصل چهارم:واسطه بودن ائمه عليهم السلام
آقاى دكتر قفارى عنوان اين فصل را «اعتقاد شيعه درباره واسطه بودن ائمه عليهم السلام بين خدا و خلق» قرار داده است و ضمن مقدمه‌اى كوتاه ضمن چهار مسأله به بحث از توسل و استغاثه و زيارت پرداخته است. ما نيز ابتدا توضيحى درباره توسل و زيارت ذكر كرديم كه در واقع پاسخ همۀ اشكالات آقاى قفارى بود ولى اكنون به بررسى كلمات ايشان به‌صورت تفصيلى مى‌پردازيم.
وى در مقدمه بحث خود مى‌گويد:
«شيعيان ائمه را واسطه بين خدا و خلق مى‌دانند، و اگر انبياء عليهم السلام واسطه بين خداوند و خلق در تبليغ امر و نهى الهى بوده‌اند به‌نظر شيعه ائمه نيز چنين هستند. و بلكه شيعيان ويژگيهاى الهى بر امامان خود قائل هستند مثلاً مى‌گويند دعا قبول نمى‌شود مگر آن‌كه با نام آنان باشد و استغاثه بايد به آنان باشد و حج به مشاهد آنان بهتر از حج به خانه خدا است». 1چند مغالطه در اين عبارت وجود دارد. اولاً واسطه بودن ائمه نزد شيعه به معنى آن است كه آنان مجارى فيض الهى بوده و حجت‌هاى خداوند هستند و امر و نهى الهى را به‌وسيله علم غيبى كه دارند بيان مى‌كنند. و توسل به آنان سبب قرب به خداوند متعال