78
شكايت به مجمع عمومى
آن روز مسلمانان، مركز اجتماعى جز مسجد نداشتند.
دادخواهى، دادستانى، ابلاغ فرمان همگانى، شورىٰ و بالأخره اتخاذ هرگونه تصميم اجتماعى در مسجد عملى مىشد. مسجد پيغمبر محل حضور طبقات مختلف مدينه بود و هركس شكايتى يا ادعايى داشت كه طرف بدان اعتنا نمىكرد، به مسجد مىآمد و در مجمع عمومى مسلمانان حرفهاى خود را مىزد و توجه عامه را به سخنان خود جلب مىكرد.
اهانتهايى كه يكى پس از ديگرى به دختر پيغمبر وارد شد، سبب گرديد كه او نيز شكايت خود را به مجمع همگانى مسلمانان تقديم دارد و از ظلم و تعدّى حكومت جديد شكايت كند.
ولى بايد متوجه بودكه آنچه فاطمه آنروزمىخواست در مجمع همگانى طرح نمايد، تنها دفاع از حق شخصى خودوشكايت از تصرّف فدك نبود، اين تصور، مولودِ فكرِ