48بلكه مسلمانان در سالهاى بعد نيز كه پيشرفتهايى نصيبشان شده بود و درآمدهاى كافى داشتند، روش ساده و بسيطى را پيش گرفتند و از حد خود تجاوز نكردند.
خود پيغمبر در سال هفتم هجرى، پس از خاتمۀ نبرد خيبر، با اينكه بهرۀ قابل توجهى از اموال يهوديان برده بود، در شب عروسى صفيّه دختر حُيَىِّ بن اخْطَب، غذايى كه به مردم داد، ماست جوش بود...!
كسى نمىگويد كه امروز هم بايد به همان مشك چرمى و كوزۀ گِلى و تشك ليف خرما و... اكتفا كرد، ولى اين كار را هم با هيچ ميزانى نمىتوان سنجيد كه يك نفر خرج گزافى براى خريد پيراهنى كند، فقط براى اينكه عروس آن را در هنگام عقد يا شب عروسى بپوشد و ديگر مصرفى نداشته باشد! آنهم به اين جهت كه چون فلان شاهزاده خانم اروپايى در شب عروسىاش چنين لباسى به تن كرده است.
هزينههاى گزافى براى يك پيراهن، براى پوشيدن يك ساعت! در حالى كه در همان شهر و در همان كوچه چندين زن و بچۀ فقير زندگانى فلاكتبار و پر مشقتى را سپرى مىكنند و قادر نيستند با دو متر كرباس بدن خشكيده و سرمازدۀ خود را بپوشند.