116مصلحت انتخاب كنند.
مردم هم مرا به سلطنت گزيدند. سر رشتۀ كار را به دستم دادند، من بحمداللّٰه از كسى نمىترسم. در كار خودم هم درمانده نيستم. خدا مرا كمك خواهد كرد. من هم به خدا توكّل كردهام.
ولى پى در پى چيزهايى مىشنوم، بعضى شما را سپر خود كرده و از كارى كه همۀ مسلمانان در آن شريك بودهاند، انتقاد مىكنند. شما خودتان را وجه مصالحه قرار ندهيد؛ يا با مردم ديگر همكارى كرده و بيعت مرا بپذيريد يا سعى كنيد مردم را از بيعت من برگردانيد.
(اى عباس)، ما اينجا آمديم كه براى تو سهمى در خلافت قائل شويم، بعد از تو هم دست فرزندانت باشد...
آخر ما مىدانيم تو عموى پيغمبرى (ما مانند مردم ديگر نيستيم) كه تو و همكارانت را مىشناختند ولى ديگرى را انتخاب كردند.
آخر پسران عبدالمطّلب كمى مهلت بدهيد 1 پيغمبر همانطور كه مال شماست، مال ما هم هست.