83ابن سعود كه ادامه دهندۀ راه او بود با سپاهى عظيم به شهرهاى نجف و كربلا هجوم برد و پس از قتل بيش از 5 هزار نفر، خزائن و موقوفات مرقد نوادۀ رسول خدا - ص - را به غارت برده و اين كار را تا سالهاى بعد بطور مداوم انجام مىداد و سرانجام با غلبه يافتن بر مكه و مدينه، قبور متبركه و مشاهد مشرفه مورد هتك و ويرانى آنان قرار گرفت. از لحاظ اعتقادى، شيخ محمد بن عبدالوهاب، مبلغ و مروج عقايد ابن تيميه و شاگردش ابن قيم جوزى بود. وى همانند ابن تيميه، به تجسم خداوند و فرود آمدن او به عرش معتقد بود. ابن تيميه در تفسير آيۀ «اَلرَّحْمٰنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوىٰ » از منبر خود پايين مىآمد و مىگفت خداوند بر عرش فرود مىآيد همانگونه كه من از منبر پايين آمدم. وى همچنين معتقد به ديده شدن خداوند در روز قيامت بود و زيارت رسول خدا - ص - و قبور را شرك مىدانست. عقايد ابن تيميه در قرن هشتم با برخورد شديد علماى مذاهب اربعۀ اهل سنت مواجه شد و عقايد محمد بن عبدالوهاب نيز به همين سرنوشت دچار گرديد. 1