81خواهد بود و خداوند نيز موجود است پس مرئى است. امامت را به اتفاق و اختيار - نه به نص و تعيين - مىداند و لذا طريقۀ اهل سنت را تأييد مىكند. آنان قرآن را بر خلاف معتزله قديم مىدانند. اين فرقه نيز همانند معتزله صرفاً فكرى و كلامى است.
12- ثوريه؛
موجد اين فرقه سفيان ثورى، ابن سعيد بن مسروق بن حبيب مكنى به ابوعبداللّٰه از فقيهان بزرگ است كه در سال 161 ه . ق. در بصره بدنيا آمد. نسبت او به ثور بن عبدمناة مىرسد. مذهب وى كه اساس آن بر توجه به حديث قرار داشت، در اواخر قرن دوم هجرى شهرت يافت. آنان معتقد بودند در استخراج احكام بايد به احاديث تمسك كرد.
13- وهابيه؛
يكى از فرق منشعب از اهل سنت هستند كه از عقايد محمد بن عبدالوهاب، از اهالى نجد پيروى مىكنند.
اين مذهب اكنون مذهب رسمى حكومت سعودى است.
عبدالوهاب در سال 1115ه . ق. در شهر «عيينه» از توابع نجد بدنيا آمد. پدر او از قاضيان حنبلى بود و شايد ابتدا وى به