70حاضر شده و از او تلمذ مىكرده است. ابوحنيفه در قبول احاديث سختگير بود؛ چنانكه از مجموع احاديث، بيش از 17 حديث را قبول نداشت و همين امر او را مجبور مىكرد كه به قياس و استحسان توجه كند.
4- فرقۀ حنبليه؛
بنيانگذار اين مذهب احمد بن محمد بن حنبل است كه در سال 164 ه. در بغداد بدنيا آمده و به سال 241 هجرى در همانجا از دنيا رفته است. احمد بن محمد بن حنبل توجه خاصى به جمعآورى احاديث داشت. مدتى همراه امام شافعى بود و از وى كسب علم مىكرد. وى اساس علم خود را بر كتاب، حديث و سنت قرار داده و هر فتوايى كه از صحابه نقل شده بود را مىپذيرفت و از قياس پرهيز مىكرد. او در فقه كتابى تصنيف نكرد ولى در حديث كتاب مشهور وى «المسند» مورد مراجعۀ فقهاى حنبلى است.
5- فرقۀ مالكيه؛
موجد آن مالك بن انس است كه در سال 97 ه . ق. بدنيا آمد و در سال 179 ه . ق. از دنيا رفت. مالك بن انس بر خلاف ابوحنيفه به احاديث و سنن و اطلاع و استناد